zaman,

sadece birazcık zaman,

aşınıp yıllanan

bu kabuktan

çıkmama yetecek...

kendini bileyen bir bıçak,

elbet keser kınını...

elbet döver sahili dev dalgalar...

gitmek için doğan,

kalamaz,

yeniden ve sonsuz doğar,

kendinde ölerek...

son defa hayatı deneyerek,

ben anladım ki o kitaplar,

gerçekleri söyler...

o eski kitaplar,

o kilometre taşları...

birer gemi olurlar,

taşırlar beni...

Sen'in sahiline...

Sen ki  

artık güneşimsin...

dipdiri tut yüzümü...

yüzüm ölmesin...

yanılmak

bendendir ...

ancak böyle avunur beden,

verilen

müddeti doldurur;

uyur,

uyanmak için...

iddia ederim

ki sözüm doğrudur;

her beden,

uyanmak için uyur...

___________________________________________________nihavend