http://360.yahoo.com/serbetci95
YOLUN BAŞI...
anneannemi kaybettim....
üç gün yoğunbakımda yattı, cuma günü akşama yakın dünya değiştirdi...
bir gün evvel anneme "ben gidiyom, herkese selam söyle "demiş.... "nereye gidiyon ana" diye sormuş ...."gayrı mezara gidiyom " demiş....
hastahanedeki son görüşmemiz olmasaydı, çok üzülecektim...
o benim için hayatın direği idi...
son gününde dahi ima ile namaz kıldı.... "Allah" dedi...
ben ondanım, o da benden....
onu çok severdim...
ölüm şimdi bana daha yakın...
seksen küsürlük hayatının elli yılını dul olarak geçirdi.... üç yetim yetiştirdi, evlendirdi...elişi yapardı, bodrum katında otururdu....
son anlarında bile zekası benimkinden sağlam, hafızası kuvvetli, gözleri keskin ve kulağı iyi işitirdi...
o halkın kendisiydi.. o eski Anadolu Türkçesiydi...iffetti...namazdı...ilahi idi...
dini hayatım onunla başlar.... "yeşil bürgü bağlarım, ben günahıma ağlarım " deyip iki yanına sallanarak örgü örerdi...
"aşmakarna "keserdi... "arabaşı" pişirirdi... "aside" kavururdu...kurdeleden balık yapıp satardı...mendilden "sıçan "yapmayı ondan öğrendim... en halis "gayseri" hikayelerini ondan dinledim...Tembel Ahmet'i,Tembel Gelin'i, Aksi topalı...
elini damatlarına dahi vermezdi... "amaaan ne gerek" diye televizyona bakmazdı...
fakirdi. "fakfukfon" dan gelen yardımla, zengin akrabanın zekatıyla geçinirdi...
son zamanlarda ölümünü bekler oldu... baston dahi taşıyamadı onu... göğsü hep hışırdıyordu... doktordan pek korkardı, o yüzden hiç gitmezdi... morga konmak en büyük korkusuydu, ama maalesef kondu....
onu unutamam... o bendendi, ben ondan.... "al eline kalemi , yaz Allah'ın adını " ilahisini ondan bellemiştim...
ağladım.... ama isyan olmasından korktum da kabulleniverdim.... o bana ölümü de getirdi...
orda beni bekliyor.... oraya varınca tıpkı burdaki gibi penceresini tıklatacağım..."annanne huuu" diyeceğim... o da bana " huuuh , evdeyim" diye seslenecek...sevinçle yanına koşacağım... hayatımda, kendimi yanındayken çok rahat hissettiğim iki üç insandan biriydi....
kabe onunlaydı... peygamber onunlaydı...Allah onunlaydı...
teyzemin oğlu, cenazenin perşembesinde hanımına espiri yaptı... "ananem ölmedi gııı, tadiya orda duruyo " diye beni gösterdi..."aynı ananesi, o da bunun gibi iki yana sallanarak yürürdü, duvarsaati gibi leee...hehehe..." çok güldüm... anneanneme benzemek ne şeref...
eşim de böyle takılırdı..."ikiniz de müzeliksiniz....türünüzün son örnekleri..."
anneannem orda ,öteki evine gitti... o ölmedi... müminler ölmez ki... orda öyle oturup penceresinden cennet köşkünü seyrediyor....
anneannem sosyoloji idi, felsefe idi, tarih idi, hayat idi, din ,idi...dul bir kadın, fakir bir kul idi..
anneannem mümin idi...
ölmedi....
|
• 2009-06-02 12:28:52 - çok beğendim.